صفحه اصلی» بانک قوانین
177
0.0 (0)
[1394/04/24]

قانون اجازه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به تشریفات(پروتکل)‌های اصلاحی (1)، (2) و (4) کنوانسیون ورشو و اصلاحی آن به موجب تشریفات (پروتکل) لاهه مربوط به یکسان‌کردن برخی از مقررات حمل و نقل هوایی بین‌المللی  

تاریخ تصویب
آخرین وضعیت
دوره قانونی نهم
مرجع تصویب مجلس شورای اسلامی
سابقه تقنینی
قانون مرتبط با سابقه تقنینی
تاریخ انتشار در روزنامه رسمی
شماره نامه انتشار در روزنامه اصلی
تاریخ ابلاغ به رییس جمهور
تاریخ اجرا شدن
شماره نامه ابلاغ به رییس جمهور
تاریخ اعلام نظر شورای نگهبان
قانون بالا دستی است؟

ماده واحده- به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به تشریفات(پروتکل)های اصلاحی(1)،(2) و(4) کنوانسیون ورشو مورخ 12 اکتبر 1929 میلادی(20 مهر 1308 هجری‌شمسی) و اصلاحی آن به موجب تشریفات(پروتکل) لاهه مورخ 28 سپتامبر 1955 میلادی(5 مهر 1334 هجری‌شمسی) مربوط به یکسان کردن برخی از مقررات حمل‌و‌نقل هوایی بین‌المللی که در 25 سپتامبر  1975 میلادی (3 مهر1354 هجری‌شمسی) در مونترال به تصویب رسیده است به‌شرح پیوست ملحق گردد و اسناد الحاق را نزد امین اسناد تودیع نماید.

تبصره- در اجرای این قانون رعایت اصول هفتادوهفتم(77) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، الزامی‌است.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (1) امضاء شده در مونترال در تاریخ 25 سپتامبر 1975 (3/7/1354)به منظور اصلاح کنوانسیون یکسان کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاریخ 12 اکتبر 1929(20/7/1308)

 

دولتهای امضاءکننده زیر، با اذعان به سودمندی اصلاح کنوانسیون یکسان­ کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاریخ 12 اکتبر 1929(20/7/1308) به شرح زیر توافق نمودند:

 

 

فصل اول- اصلاحات کنوانسیون

ماده 1- کنوانسیونی که مفاد این فصل آن را اصلاح می‌کند، کنوانسیون ورشو مورخ 1929 میلادی(1308هجری‌شمسی) است.

 

ماده 2- ماده (22) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

ماده 22-

1- در مورد حمل مسافرین، مسؤولیت متصدی حمل و نقل برای هر مسافر به مبلغ 8300 حق برداشت ویژه (اس.دی.آر) محدود می­گردد. هرگاه طبق قانون دادگاهی که به موضوع رسیدگی می­کند مقرر گردد که خسارات به اقساط پرداخت گردد، ارزش برابری اقساط مزبور نباید از این سقف تجاوز نماید. با این وجود طی قراردادی ویژه، متصدی حمل ونقل و مسافر می­توانند در مورد سقف بالاتری ازمسؤولیت توافق کنند.

2- در مورد حمل بار همراه و بار غیرهمراه ثبت شده، مسؤولیت متصدی حمل و نقل در مورد هر کیلوگرم، به مبلغ 17 اس.دی.آر محدود می­گردد مگر آن‌که فرستنده در هنگام تحویل بسته به متصدی حمل و نقل نسبت به تحویل آن در مقصد ارزش ویژه­ای را اظهار نموده و در صورت لزوم وجه تکمیلی را پرداخته باشد. در این‌صورت متصدی حمل و نقل مسؤول پرداخت مبلغی خواهد بود که از میزان ارزش اظهار شده بیشتر نباشد، مگر آن‌که ثابت کند مبلغ مزبور از ارزش واقعی محموله هنگام تحویل توسط فرستنده در مقصد بیشتر است.

3- در مورد اشیائی که مسافر مسؤولیت نگهداری آنها را خود به‌عهده می‌گیرد، مسؤولیت متصدی حمل ونقل به 332 اس.دی.آر نسبت به هر مسافر محدود می­گردد.

4- چنین تلقی خواهد شد که مبالغ مزبور در این ماده بر مبنای اس.دی.آر بر اساس اس.دی.آر تعریف شده توسط صندوق بین­المللی پول می­باشد. در مورد پرونده­های قضائی، تبدیل مبالغ مزبور به پول رایج ملی باید بر مبنای ارزش آن پول رایج برحسب اس.دی.آر در تاریخ حکم صورت پذیرد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین­المللی پول می­باشد برحسب اس.دی.آر، طبق شیوه ارزش‌گذاری محاسبه می‌شود که عملاً توسط صندوق بین­المللی پول در تاریخ حکم برای فعالیت‌ها و معاملات اعمال می‌گردد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین‌المللی پول نمی­باشد بر اساس اس.دی.آر به نحوی که آن طرف عظمای متعاهد تعیین می­نماید محاسبه خواهد شد. با این وجود کشورهایی که عضو صندوق بین­المللی پول نیستند و قوانین آنها اعمال مفاد بند (1)، (2) و (3) ماده (22) را مجاز نمی­شمارد به هنگام تصویب یا الحاق یا در هر زمان پس از آن می­توانند اعلام نمایند که سقف مسؤولیت متصدی حمل و نقل در پرونده­های قضائی در سرزمین آنها مبلغ 000/125 واحد پولی برای هر مسافر در مورد بند (1) ماده (22) و 250 واحد پولی برای هر کیلوگرم در مورد بند (2) ماده (22) و 000/5 واحد پولی برای هر مسافر در مورد بند (3) ماده (22) می­باشد. واحد پولی مزبور برابر با شصت و پنج و نیم میلی‌گرم طلا با عیار نهصد هزارم است. این مبالغ را می­توان به هر پول رایج ملی مربوط، به نزدیک­ترین عدد غیر اعشاری تبدیل نمود. تبدیل این مبالغ به پول رایج ملی باید بر اساس قانون کشور موردنظر صورت گیرد.

 

فصل دوم- حیطه شمول کنوانسیون اصلاح شده

ماده 3- کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده توسط این تشریفات (پروتکل) در مورد حمل و نقل بین­المللی به گونه تعریف شده در ماده (1) این کنوانسیون اعمال می­گردد، مشروط بر این‌که محل مبدأ و مقصد موضوع ماده مذکور یا در سرزمین دو طرف این تشریفات (پروتکل) یا در سرزمین یک طرف این تشریفات (پروتکل) با محل توقف مورد توافق در سرزمین کشوری دیگر واقع شده باشد.

 

 

فصل سوم- مقررات نهائی

ماده 4- بین طرفهای این تشریفات (پروتکل)، کنوانسیون و تشریفات (پروتکل) باید با هم به عنوان سندی واحد خوانده و تفسیر شوند و به‌عنوان کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (1) مونترال مورخ 1975 (1354) شناخته شوند.

 

ماده 5- این تشریفات (پروتکل) تا زمان لازم‌الاجراء شدن طبق مفاد ماده (7) برای امضای هر کشوری مفتوح خواهد بود.

 

ماده 6-

1- این تشریفات (پروتکل) منوط به تصویب کشورهای امضاءکننده خواهد بود.

2- تصویب این تشریفات (پروتکل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمی­باشد به منزله الحاق به کنوانسیون به گونه اصلاح شده به موجب این تشریفات (پروتکل) خواهد بود.

3- اسناد تصویب باید نزد دولت جمهوری خلق لهستان تودیع گردد.

 

ماده 7-

1- این تشریفات (پروتکل) به محض این که سی کشور امضاءکننده، اسناد تصویب خود را تودیع نمایند، در نودمین روز پس از تودیع سی­اُمین سند تصویب، میان کشورهای مزبور لازم­الاجراء می­گردد. پس از آن این تشریفات (پروتکل) برای هر کشوری که آن را تصویب می‌کند در نودمین روز پس از تودیع اسناد تصویب توسط آن لازم‌الاجراء خواهد شد.

2- این تشریفات (پروتکل) به محض لازم­الاجراء شدن باید توسط جمهوری خلق لهستان نزد سازمان ملل متحد به ثبت برسد.

 

ماده 8-

1- این تشریفات (پروتکل) پس از لازم‌الاجراء شدن باید برای الحاق کشورهای غیر امضاءکننده، مفتوح باشد.

2- الحاق به این تشریفات (پروتکل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون نمی­باشد به منزله الحاق به کنوانسیون اصلاح شده به موجب این تشریفات (پروتکل) است.

3- الحاق باید با تودیع سند الحاق نزد دولت جمهوری خلق لهستان انجام پذیرد و در نودمین روز پس از تودیع، نافذ می­گردد.

 

ماده 9-

1- هر طرف این تشریفات (پروتکل) می­تواند با ارسال اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان عضویت خود در این تشریفات (پروتکل) را فسخ نماید.

2- فسخ عضویت، شش ماه پس از دریافت اطلاعیه فسخ عضویت توسط دولت جمهوری خلق لهستان نافذ می­گردد.

3- میان طرفهای این تشریفات (پروتکل)، فسخ عضویت در کنوانسیون طبق ماده (39) آن توسط هر یک از آنها به هیچ وجه به منزله فسخ عضویت در کنوانسیون اصلاح شده به موجب این تشریفات (پروتکل) تلقی نخواهد شد.

 

ماده 10- هیچ گونه قید تحدید تعهدی را نمی‌توان در مورد این تشریفات (پروتکل) در نظر گرفت.

 

ماده 11- دولت جمهوری خلق لهستان باید تاریخ هر یک از امضاءها، تاریخ تودیع هر سند تصویب یا الحاق، تاریخ لازم‌الاجراء شدن این تشریفات (پروتکل) و دیگر اطلاعات مربوط را فوری به اطلاع تمام کشورهای طرف کنوانسیون ورشو یا کنوانسیون اصلاح شده مزبور و کلیه کشورهای امضاءکننده یا ملحق شونده به این تشریفات (پروتکل) و نیز سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری برساند.

 

ماده 12- میان طرفهای این تشریفات (پروتکل) که طرفهای متعاهد کنوانسیون نیز می‌باشند، متمم کنوانسیون ورشو در مورد یکسان کردن برخی از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بین­المللی که توسط شخص دیگری غیر از متصدی حمل و نقل طرف قرارداد انجام گردیده است و در تاریخ 18 سپتامبر 1961 (27/6/1340) در گوادالاخارا به امضاء رسیده است (که از این پس «کنوانسیون گوادالاخارا» نامیده خواهد شد) در مواردی که حمل و نقل به موجب توافق موضوع بند (ب) ماده (1)کنوانسیون گوادالاخارا در این تشریفات (پروتکل) مورد حکم قرار گرفته باشد، هرگونه ارجاع به «کنوانسیون ورشو» در کنوانسیون گوادالاخارا شامل ارجاع به کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (1) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) خواهد بود.

 

ماده 13- این تشریفات (پروتکل) برای امضاء تا اول ژانویه 1976 (11/10/1355) در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری و پس از آن تا زمان لازم‌الاجراء شدن طبق ماده (7) در وزارت امور خارجه جمهوری خلق لهستان مفتوح خواهد ماند. سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری باید دولت جمهوری خلق لهستان را از هر یک از موارد امضاء و تاریخ مربوط به آن در طی زمانی که تشریفات (پروتکل) برای امضاء در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری مفتوح می­باشد، آگاه نماید.

 

برای گواهی مراتب بالا امضاء کنندگان تام­الاختیار زیر که به‌طور مقتضی مجاز می­باشند این تشریفات (پروتکل) را امضاء نموده­اند.

 

این تشریفات (پروتکل) بیست و پنجمین روز از ماه سپتامبر سال هزار ونهصد و هفتاد و پنج در چهار متن معتبر به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی در مونترال تنظیم گردید.

 

در صورت بروز هر نوع اختلاف، متن فرانسوی، که کنوانسیون ورشو مورخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) نیز به همان زبان تدوین شده است حاکم خواهد بود.

 

تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (2) امضاء شده در مونترال

در تاریخ 25 سپتامبر 1975 (3/7/1354) به منظور اصلاح کنوانسیون یکسان‌کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاریخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) و اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) امضاء شده در لاهه در تاریخ 28 سپتامبر 1955 (6/7/1334)

 

دولتهای امضاءکننده زیر، با اذعان به سودمندی اصلاح کنوانسیون یکسان­ کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاریخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) امضاء شده در لاهه در تاریخ 28 سپتامبر 1955 (6/7/1334) به شرح زیر توافق نمودند:

 

فصل اول- اصلاحات کنوانسیون

ماده 1- کنوانسیونی که مفاد این فصل آن را اصلاح می‌کند، کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334شمسی) است.

 

ماده 2- ماده (22) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

ماده 22-

1- در مورد حمل اشخاص، مسؤولیت متصدی حمل و نقل برای هر مسافر به مبلغ 16600 حق برداشت ویژه (اس.دی.آر) محدود می­گردد. هر گاه طبق قانون دادگاهی که به موضوع رسیدگی می­کند مقرر گردد که خسارات به اقساط پرداخت گردد ارزش برابری اقساط مزبور نباید از این سقف تجاوز نماید. با این وجود طی قراردادی ویژه، متصدی حمل ونقل و مسافر می‌توانند در مورد سقف بالاتری از مسؤولیت توافق کنند.

2-

الف) در مورد حمل بار همراه  ثبت شده و بار، مسؤولیت متصدی حمل و نقل در مورد هر کیلوگرم به مبلغ 17 اس.دی.آر محدود می­گردد، مگر آن که مسافر یا فرستنده هنگام تحویل بسته به متصدی حمل و نقل نسبت به تحویل آن در مقصد ارزش ویژه­ای را اظهار نموده و در صورت لزوم وجه تکمیلی را پرداخته باشد. در این صورت متصدی حمل و نقل مسؤول پرداخت مبلغی خواهد بود که از میزان ارزش اظهار شده بیشتر نباشد، مگر آن‌که ثابت کند که مبلغ مزبور از ارزش واقعی محموله هنگام تحویل توسط مسافر یا فرستنده در مقصد بیشتر است.

 ب) در صورت مفقود شدن، صدمه دیدن یا تأخیر در ارسال بخشی از بار یا بار همراه ثبت شده یا اشیاء داخل آنها، وزنی که در تعیین مقداری که مسؤولیت متصدی حمل ونقل به آن محدود می­باشد درنظر گرفته می‌شود، باید فقط محدود به وزن بسته یا بسته­ها گردد. با این وجود در صورتی که مفقود شدن، صدمه دیدن یا تأخیر در ارسال بخشی از بار یا بار همراه ثبت شده یا اشیاء داخل آنها بر ارزش دیگر بسته­های مندرج در همان رسیدِ دریافت بار همراه یا همان بارنامه تأثیر گذارد، وزن کل بسته یا بسته­های مزبور نیز باید در تعیین سقف مسؤولیت درنظر گرفته شود.

3- در مورد اشیائی که مسافر مسؤولیت نگهداری آنها را خود به عهده می‌گیرد، مسؤولیت متصدی حمل ونقل به 332 اس.دی.آر نسبت به هر مسافر محدود می­گردد.

4- سقفهای مقرر در این ماده نباید دادگاه را از صدور حکم طبق قوانین خود برای تمام یا بخشی از هزینه­های دادرسی و دیگر مخارج مربوط به اقامه دعوی علاوه بر مبلغ خسارت مندرج در فوق که خواهان متحمل شده است، بازدارد. اگر میزان خسارت­های مورد حکم، منهای هزینه­های دادرسی و سایر مخارج مربوط به اقامه دعوا از مبلغی که متصدی حمل ونقل به طور کتبی ظرف شش‌ماه از تاریخ رویداد موجب خسارت یا پیش از طرح دعوی - چنانچه دیرتر صورت گیرد- به خواهان پیشنهاد نموده باشد تجاوز نکند، مفاد فوق اعمال نخواهد شد.

5- چنین تلقی خواهد شد که مبالغ مذکور در این ماده بر مبنای اس.دی.آر بر اساس اس.دی.آر تعریف شده توسط صندوق بین­المللی پول می­باشد. در مورد پرونده­های قضائی، تبدیل مبالغ مزبور به پول رایج ملی باید بر مبنای ارزش آن پول رایج برحسب اس.دی.آر در تاریخ حکم صورت پذیرد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین­المللی پول می­باشد برحسب اس.دی.آر طبق شیوه ارزش­گذاری محاسبه می‌شود که عملاً توسط صندوق بین­المللی پول در تاریخ حکم برای فعالیت‌ها و معاملات اعمال می‌گردد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین‌المللی پول نمی­باشد بر اساس اس.دی.آر به نحوی که آن طرف متعاهد عظما تعیین می­نماید محاسبه خواهد شد. با این وجود کشورهایی که عضو صندوق بین­المللی پول نیستند و قوانین آنها اعمال مفاد بند (1)، جزء (الف) بند (2) و بند (3) ماده (22) را مجاز نمی­شمارد به هنگام تصویب یا الحاق یا در هر زمان پس از آن می­توانند اعلام نمایند که سقف مسؤولیت متصدی حمل و نقل در پرونده­های قضائی در سرزمین آنها مبلغ 000/250 واحد پولی برای هر مسافر در مورد بند (1) ماده (22) و 250 واحد پولی برای هر کیلوگرم در مورد جزء (الف) بند (2) ماده (22) و 000/5 واحد پولی برای هر مسافر در مورد بند (3) ماده (22) می­باشد. واحد پولی مزبور برابر با شصت و پنج و نیم میلی گرم طلا با عیار نهصد هزارم است. این مبالغ را می­توان به هر پول رایج ملی مربوط به نزدیک­ترین عدد غیر اعشاری تبدیل نمود. تبدیل این مبالغ به پول رایج ملی باید بر اساس قانون کشور مورد نظر صورت گیرد.

فصل دوم- حیطه شمول کنوانسیون اصلاح شده

ماده 3- کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی(1334 شمسی) و به موجب این تشریفات (پروتکل) در مورد حمل‌ونقل بین­المللی به گونه تعریف شده در ماده (1) این کنوانسیون اعمال می­گردد مشروط بر آنکه محل مبدأ و مقصد موضوع ماده مذکور یا در سرزمین دو طرف این تشریفات (پروتکل) یا در سرزمین یک طرف این تشریفات (پروتکل) با محل توقف مورد توافق در سرزمین کشوری دیگر واقع شده باشد.

 

فصل سوم- مقررات نهائی

ماده 4- بین طرفهای این تشریفات (پروتکل)، کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و این تشریفات (پروتکل) باید با هم به عنوان سندی واحد خوانده و تفسیر شوند و به عنوان کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) شناخته شوند.

 

ماده 5- این تشریفات (پروتکل) تا زمان لازم‌الاجراء شدن طبق مفاد ماده(7)، برای امضای هر کشوری مفتوح خواهد بود.

 

ماده 6-

1- این تشریفات (پروتکل) منوط به تصویب کشورهای امضاءکننده خواهد بود.

2- تصویب این تشریفات (پروتکل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمی­باشد یا هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) نمی‌باشد به منزله الحاق به کنوانسیون به گونه اصلاح‌شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) خواهد بود.

3- اسناد تصویب باید نزد دولت جمهوری خلق لهستان تودیع گردد.

 

ماده 7-

1- این تشریفات (پروتکل) به محض این‌که سی کشور امضاءکننده، اسناد تصویب خود را تودیع نمایند، در نودمین روز پس از تودیع سی­اُمین سند تصویب میان کشورهای مزبور لازم­الاجراء می­گردد. پس از آن این تشریفات (پروتکل) برای هر کشوری که آن را تصویب کند در نودمین روز پس از تودیع اسناد تصویب توسط آن لازم‌الاجراء خواهد شد.

2- این تشریفات (پروتکل) به محض لازم­الاجراء شدن باید از توسط جمهوری خلق لهستان نزد سازمان ملل متحد به ثبت برسد.

 

ماده 8-

1- این تشریفات (پروتکل) پس از لازم‌الاجراء شدن باید برای الحاق کشورهای غیر امضاءکننده، مفتوح باشد.

2- الحاق به این تشریفات (پروتکل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمی‌باشد یا هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) نمی­باشد به منزله الحاق به کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) می­باشد.

3- الحاق باید با تودیع سند الحاق به دولت جمهوری خلق لهستان انجام پذیرد و در نودمین روز پس از تودیع، نافذ می­گردد.

ماده 9-

1- هر طرف این تشریفات (پروتکل) می­تواند با ارسال اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان عضویت خود در این تشریفات (پروتکل) را فسخ نماید.

2- فسخ عضویت، شش ماه پس از دریافت اطلاعیه فسخ عضویت توسط دولت جمهوری خلق لهستان نافذ می­گردد.

3- میان طرفهای این تشریفات (پروتکل)، فسخ عضویت در کنوانسیون ورشو طبق ماده (39) آن یا فسخ عضویت در تشریفات (پروتکل) لاهه طبق ماده (24) آن به هیچ وجه به منزله فسخ عضویت درکنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) تلقی نخواهد شد.

 

ماده 10- هیچ گونه قید تحدید تعهدی را نمی‌توان در مورد این تشریفات (پروتکل) در نظر گرفت، به استثنای این که هر کشوری می­تواند در هر زمان طی اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان اعلام نماید که کنوانسیون اصلاح شده به موجب این تشریفات (پروتکل) در مورد حمل ونقل اشخاص، بار و بار همراه مقامات نظامی در هواپیمایی که در آن کشور به ثبت رسیده است و کل ظرفیت آن توسط آن مقامات یا از طرف آنها محفوظ نگهداشته شده است، قابل اجراء نمی­باشد.

 

ماده 11- دولت جمهوری خلق لهستان باید بلافاصله تاریخ هر یک از امضاءها، تاریخ تودیع هر سند تصویب یا الحاق، تاریخ لازم­الاجراء شدن این تشریفات (پروتکل) و دیگر اطلاعات مربوط را به اطلاع تمام کشورهای طرف کنوانسیون ورشو یا کنوانسیون اصلاح شده مزبور و کلیه کشورهای امضاءکننده یا ملحق شونده به این تشریفات (پروتکل) و نیز سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری برساند.

 

ماده 12- میان طرفهای این تشریفات (پروتکل) که طرفهای کنوانسیون نیز می‌باشند، متمم کنوانسیون ورشو در مورد یکسان کردن برخی از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بین­المللی که توسط شخص دیگری غیر از متصدی حمل و نقل طرف قرارداد انجام گردیده است و در تاریخ 18 سپتامبر 1961 (27/6/1340) در گوادالاخارا به امضاء رسیده است (که از این پس «کنوانسیون گوادالاخارا» نامیده خواهد شد) در مواردی که حمل و نقل به موجب توافق موضوع بند (ب) ماده (1) کنوانسیون گوادالاخارا در این تشریفات (پروتکل) مورد حکم قرار گرفته باشد، هرگونه ارجاع به «کنوانسیون ورشو» در کنوانسیون گوادالاخارا شامل ارجاع به کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) خواهد بود.

 

ماده 13- این تشریفات (پروتکل) برای امضاء تا اول ژانویه 1976 (11/10/1355) در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری و پس از آن تا زمان لازم­الاجراء شدن طبق ماده (7) در وزارت امور خارجه جمهوری خلق لهستان مفتوح خواهد ماند. سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری باید دولت جمهوری خلق لهستان را از هر یک از موارد امضاء و تاریخ مربوط به آن در طی زمانی که تشریفات (پروتکل) برای امضاء در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری مفتوح می­باشد فوری آگاه نماید.

 

برای گواهی مراتب بالا امضاء کنندگان تام­الاختیار زیر که به طور مقتضی مجاز می­باشند این تشریفات (پروتکل) را امضاء نموده­اند.

 

این تشریفات (پروتکل) در بیست و پنجمین روز از ماه سپتامبر سال هزار ونهصد و هفتاد و پنج (3/7/1354) در چهار متن معتبر به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی در مونترال تنظیم شد.

 

در صورت بروز هر نوع اختلاف، متن فرانسوی، که کنوانسیون ورشو مورخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) نیز به همان زبان تدوین شده است حاکم خواهد بود.

 

تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (4) امضاء شده در مونترال در تاریخ
25 سپتامبر 1975 (3/7/1354) به منظور اصلاح کنوانسیون یکسان­ کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاریخ
12 اکتبر1929 (20/7/1308) و اصلاح شده به موجب تشریفات(پروتکل)
امضاء شده در لاهه در تاریخ 28 سپتامبر 1955(6/7/1334)

 

دولتهای امضاءکننده زیر، با اذعان به سودمندی اصلاح کنوانسیون یکسان­ کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاریخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) امضاء شده در لاهه در تاریخ 28 سپتامبر 1955 (6/7/1334) به شرح زیر توافق نمودند:

 

فصل اول- اصلاحات کنوانسیون

ماده 1- کنوانسیونی که مفاد این فصل آن را اصلاح می‌کند، کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334شمسی) است.

 

ماده 2- در ماده (2) کنوانسیون، بند (2) حذف و بندهای زیر جایگزین آن می­گردد:

«2- در حمل اقلام پستی، متصدی حمل و نقل طبق قواعد حاکم در مورد رابطه میان متصدیان حمل و نقل و ادارات پستی، تنها نسبت به اداره پستی ذی‌ربط مسؤول خواهد بود.

3- به استثنای آن چه در بند (2) این ماده پیش‌بینی شد، مفاد این کنوانسیون در مورد حمل اقلام پستی اعمال نخواهد شد.»

 

ماده 3- در فصل (2) کنوانسیون، بخش سوم (مواد 5 الی 16) حذف و مواد زیر جایگزین آن می­گردد:

 

«بخش سوم – تهیه و تنظیم سند مربوط به بار

ماده 5-

(1) در حمل بار، بارنامه هوایی باید تحویل داده شود.                   

(2) هر روش دیگری که سابقه‌ای از حمل و نقل را ثبت می‌کند، می‌تواند با رضایت فرستنده جایگزین تحویل بارنامه هوایی شود. چنانچه از ابزار دیگری استفاده شود، متصدی حمل و نقل باید درصورت درخواست فرستنده، رسیدی را برای بار به فرستنده تحویل دهد که اجازه شناسایی محموله و دسترسی به اطلاعات ثبتی در سابقه ثبت شده به‌وسیله روش دیگر را می­دهد.

(3) عدم امکان استفاده از دیگر روش ثبت کننده سابقه حمل و نقل در نقاط گذر (ترانزیت) و مقصد، موضوع بند(2) این ماده، به متصدی حمل و نقل اجازه عدم پذیرش بار را برای حمل و نقل نمی‌دهد.»

ماده 6-

(1) بارنامه هوایی باید توسط فرستنده در سه بخش اصلی تنظیم شود.

(2) بخش نخست باید دارای نوشته «برای متصدی حمل و نقل» باشد؛ این بخش باید توسط فرستنده امضاء شود. بخش دوم باید دارای نوشته «برای تحویل دهنده» باشد و توسط فرستنده و متصدی حمل و نقل امضاء شود. بخش سوم باید توسط متصدی حمل و نقل امضاء و پس از پذیرش بار به فرستنده تحویل داده شود.

(3) امضای متصدی حمل و نقل و فرستنده می‌تواند به‌صورت اصل یا مُهری باشد.          

(4) در صورت تنظیم بارنامه هوایی توسط متصدی حمل و نقل بنابه درخواست فرستنده، باید چنین فرض شود که این کار را از طرف فرستنده انجام داده است مگر آنکه خلاف آن ثابت شود.

ماده 7-

در صورت وجود بیش از یک بسته:

الف) متصدی حمل و نقل بار حق درخواست تنظیم بارنامه‌های هوایی جداگانه را از فرستنده دارد؛

ب) فرستنده حق درخواست تحویل رسیدهای جداگانه را هنگام استفاده از روشهای دیگر موضوع بند (2) ماده (5) از متصدی حمل و نقل دارد.

ماده 8-

بارنامه هوایی و رسید بار باید دربردارنده موارد زیر باشد:

الف) مشخصات محلهای مبدأ و مقصد

ب) چنانچه محلهای مبدأ و مقصد در داخل قلمرو یک طرف معظم متعاهد با یک یا چند محل توقف مورد توافق در داخل قلمرو کشور دیگری باشد، مشخصات حداقل یکی از این نقاط توقف؛ و

پ) مشخصات وزن محموله

ماده 9- عدم رعایت مفاد مواد (5) الی (8) نباید بر وجود یا اعتبار قرارداد حمل و نقل که خود باید تابع قواعد این کنوانسیون از جمله قواعد مربوط به میزان محدودیت مسؤولیت باشد، تأثیر بگذارد.

ماده 10-

(1) فرستنده مسؤول صحت مشخصات و اظهارات مربوط به بار است که توسط او یا از طرف او در بارنامه وارد شود یا توسط او یا از طرف او برای متصدی حمل و نقل جهت وارد کردن در رسید بار یا وارد کردن در سابقه ثبتی به‌وسیله روشهای دیگر موضوع بند (2) ماده (5) تهیه و تنظیم شده است.                          

 (2) فرستنده باید متصدی حمل و نقل را دربرابر کلیه صدمات وارده به او یا هر فرد دیگری که متصدی حمل و نقل نسبت به او به‌علت تخلف از مقررات، عدم صحت یا  نقص مشخصات و اظهارات ارائه شده توسط فرستنده یا از طرف او مسؤول است، بیمه نماید.

(3) با رعایت مفاد بندهای (1) و (2) این ماده، متصدی حمل و نقل باید فرستنده را در برابر کلیه صدماتی که او یا هر فرد دیگری که فرستنده نسبت به او مسؤول است، به‌علت تخلف از مقررات، عدم صحت یا نقص مشخصات و اظهارات ارائه شده توسط متصدی حمل و نقل یا از طرف او در رسید بار یا در سابقه ثبتی به‌وسیله روشهای دیگر موضوع بند (2) ماده (5) متحمل شده است، بیمه نماید.

ماده 11-

(1) بارنامه هوایی یا رسید بار، مدرک محمول بر صحت انعقاد قرارداد، پذیرش بار و شرایط حمل و نقل ذکر شده در آن است.  

(2) کلیه اظهارات مندرج در بارنامه هوایی یا رسید بار که مربوط به وزن، ابعاد و بسته‌بندی بار است و نیز اظهارات مربوط به تعداد بسته­ها، مدرک محمول بر صحت موارد اظهار شده است؛ اظهارات مربوط به تعداد، حجم و شرایط بار مدرکی علیه متصدی حمل و نقل محسوب نمی‌شود به استثنای آنچه که در بارنامه هوایی بوده و ذکر شده است تا توسط او و در حضور فرستنده کنترل شود یا مربوط به شرایط ظاهری بار باشد.

ماده 12-

 (1) فرستنده به تبع مسؤولیتی که به موجب قرارداد حمل و نقل در انجام کلیه تعهدات خود دارد، حق خارج کردن بار را با تخلیه آن در فرودگاه مبدأ یا مقصد، یا با متوقف نمودن آن در مسیر سفر در هر فرود هواپیما یا با درخواست تحویل آن به محل مقصد یا در مسیرسفر به شخص دیگری غیر از گیرنده اصلی یا با درخواست بازگرداندن آن به فرودگاه مبدأ دارد. فرستنده نباید از این حق تخلیه بار به روشی استفاده نماید که به متصدی حمل و نقل یا دیگر فرستنده‌ها لطمه‌ای وارد شود و باید هر هزینه‌ای را که به موجب استفاده از این حق تحمیل شده است، بازپرداخت نماید.

(2) در صورت عدم امکان انجام سفارشات فرستنده، متصدی حمل و نقل باید او را بدون درنگ مطلع سازد.              

(3) درصورت پیروی متصدی حمل و نقل از سفارشات فرستنده جهت تخلیه بار بدون نیاز به تهیه بخشی از بارنامه هوایی یا رسید بار که به فرستنده تحویل داده شده است، بدون لطمه به حق وصول از جانب فرستنده، وی مسؤول هرگونه آسیبی خواهد بود که ممکن است پس از آن به هر شخصی که قانوناً در مالکیت آن بخش از بارنامه هوایی یا رسید بار است وارد گردد.

(4) حق اعطاء شده به فرستنده به محض آغاز حق گیرنده، طبق ماده (13) ملغی می‌گردد. اماچنانچه گیرنده از پذیرش بار سرباز زند یا امکان تماس با او نباشد، فرستنده مجدداً ازحق تخلیه بار برخوردار می‌گردد.

ماده 13-

(1) به استثنای زمانی که فرستنده از حق خود به موجب ماده (12) استفاده کرده باشد، گیرنده مجاز است هنگام رسیدن بار به مقصد، از متصدی حمل‌ونقل تحویل بار را در قبال پرداخت هزینه‌های تعیین شده و مطابق با شرایط حمل و نقل، درخواست نماید.

(2) وظیفه متصدی حمل و نقل، مطلع نمودن گیرنده به محض رسیدن بار است، مگر آنکه توافق دیگری صورت گرفته باشد.

(3) در صورت اذعان متصدی حمل و نقل به مفقود شدن بار، یا درصورت نرسیدن بار پس از سپری شدن هفت روز از موعد رسید، گیرنده حق استفاده از حقوقی را که به تبع قرارداد حمل و نقل حاصل می‌شود، علیه متصدی حمل و نقل دارد.

ماده 14-

فرستنده و گیرنده هریک می‌توانند به ترتیب از کلیه حقوق خود به  موجب مواد (12) و (13) با نام خود استفاده نمایند اعم از اینکه این اقدام را به نفع خود ، یا به نفع دیگری انجام دهند، مشروط بر اینکه تعهدات وضع شده در قرارداد حمل و نقل را انجام دهند.                                          

ماده 15-

(1) مواد (12)، (13) و (14) روابط گیرنده و فرستنده را با یکدیگر و همینطور روابط دو جانبه طرف های سوم را که نسبت به فرستنده یا گیرنده ذی‌حق هستند، تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

(2) مفاد مواد (12)، (13) و (14)، تنها با قید صریح در بارنامه هوایی یا رسید بار قابل تغییر است.

ماده 16-

(1) فرستنده باید اطلاعات و مدارکی را که ضروری می‌باشد، جهت انجام تشریفات گمرکی، مبادی ورودی یا پلیس گمرک، پیش از تحویل بار به گیرنده تهیه نماید. فرستنده مسؤولیت هرگونه خسارت وارده به‌دلیل فقدان، نقص یا تخلف از هر یک از این اطلاعات یا مدارک را نسبت به متصدی حمل و نقل دارد، مگرآنکه علت خسارت، تقصیر متصدی حمل و نقل، خدمه یا عوامل او باشد.

(2) متصدی حمل و نقل هیچ تعهدی در تحقیق نسبت به صحت یا کفایت این اطلاعات یا مدارک ندارد.»

 

ماده 4- ماده (18) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

«ماده 18-

(1) متصدی حمل و نقل، چنانچه حادثه منجر به صدمه، حین حمل و نقل هوایی اتفاق افتاده باشد، مسؤول خسارت وارده در اثر تخریب یا مفقودی، یا صدمه به بار همراه ثبت شده می‌باشد.

(2) متصدی حمل و نقل تنها در شرایطی که حادثه منتج به صدمه طی حمل و نقل هوایی روی داده باشد، در برابر صدمه ای که در اثر تخریب، مفقودی یا صدمه به بار وارد شده باشد، مسؤول است.

(3) در هر حال، درصورتی که متصدی حمل و نقل ثابت نماید که تخریب، مفقودی یا صدمه به بار فقط از یک یا چند مورد از موارد زیر ناشی شده است، مسؤول نخواهد بود:

الف) نقص، کیفیت یا ایراد ذاتی آن بار

ب)  بسته‌بندی ناقص آن بار که توسط فردی به جز متصدی حمل و نقل، خدمه یا عوامل او انجام شده باشد.

پ)  اقدام به جنگ یا درگیری مسلحانه

ت)  اقدام مقامات دولتی که در ارتباط با ورود، خروج یا گذر (ترانزیت) بار انجام شده باشد.

(4) حمل و نقل هوایی با معنای ذکر شده در بند‌های فوق‌الذکر این ماده، مدت زمانی را شامل می‌شود که طی آن بار همراه یا بار غیرهمراه، در فرودگاه یا داخل هواپیما، یا درصورت فرود هواپیما، خارج از فرودگاه، در هر مکان دیگری، تحت مسؤولیت متصدی حمل و نقل باشد.

(5) مدت زمان حمل هوایی شامل حمل و نقل زمینی، دریایی یا رودخانه‌ای که خارج از فرودگاه انجام شود، نمی‌گردد. در هر حال چنانچه این عملیات در اجرای قرارداد حمل هوایی با  هدف بارگیری، تحویل یا تراباری انجام شود، چنین استنباط می‌شود که هر صدمه­ای در نتیجه حادثه­ای رخ داده است که در فرآیند حمل و نقل هوایی بوده است، مگر آنکه خلاف آن ثابت شود.»

 

ماده 5- ماده(20) کنوانسیون حذف شده و ماده زیر جایگزین آن می‌گردد:

ماده 20- متصدی حمل و نقل در حمل و نقل مسافر و بار همراه و درمورد وارد شدن صدمه به‌واسطه تأخیر در حمل بار، در صورتی که متصدی حمل ونقل اثبات کند که کلیه اقدامات لازم برای اجتناب از صدمه از جانب او، خدمه و عوامل او انجام شده یا امکان انجام چنین اقداماتی از جانب آنها وجود نداشته است، مسؤول نمی‌باشد.

 

ماده 6- ماده (21) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

ماده 21-

(1) در حمل مسافر و بار همراه، چنانچه متصدی حمل و نقل ثابت نماید که صدمه معلول بی‌توجهی شخص صدمه دیده بوده و یا این بی‌توجهی به صدمه کمک نموده است، دادگاه می‌تواند طبق مفاد قانون خود، متصدی حمل‌ونقل را کلاً یا جزئاً از مسؤولیت خود معاف نماید. 

(2) در حمل بار، چنانچه متصدی حمل و نقل اثبات نماید که صدمه به‌واسطه بی‌توجهی یا تخلف دیگر یا ترک فعل شخص مدعی غرامت یا شخصی که متصدی حمل و نقل نسبت به او دارای حقوقی است، وارد شده یا این عوامل به صدمه کمک نموده‌اند، متصدی حمل و نقل باید کلاً یا جزئاً از مسؤولیت نسبت به شاکی تا حدی که این بی‌توجهی یا تخلف یا ترک فعل باعث صدمه شده یا به آن کمک نموده است، معاف گردد.»

 

ماده 7- در ماده (22) کنوانسیون،

الف) در جزء (الف) بند (2)، عبارت «و بار» حذف می­گردد.

ب) پس از جزء ( الف) بند (2)، جزء زیر درج می­گردد:

«ب) در مورد حمل بار، مسؤولیت متصدی حمل و نقل در مورد هر کیلوگرم به مبلغ 17 اس.دی.آر محدود می­گردد، مگر آنکه فرستنده هنگام تحویل بسته به متصدی حمل و نقل نسبت به تحویل آن در مقصد ارزش ویژه‌ای را اظهار نموده و در صورت لزوم وجه تکمیلی را پرداخته باشد. در این‌صورت متصدی حمل و نقل مسؤول پرداخت مبلغی خواهد بود که از میزان ارزش اظهار شده بیشتر نباشد، مگر آنکه ثابت کند که مبلغ مزبور از ارزش واقعی بار هنگام تحویل توسط فرستنده در مقصد بیشتر است.»     

پ) جزء (ب) بند (2) به‌عنوان جزء (پ) بند (2) تعیین می­گردد.

ت) پس از بند (5)، بند زیر درج می­گردد:

«6- چنین تلقی خواهد شد که مبالغ مزبور در این ماده بر مبنای اس.دی.آر براساس اس.دی.آر تعریف شده توسط صندوق بین­المللی پول می­باشد. درمورد پرونده­های قضائی، تبدیل مبالغ مزبور به پول رایج ملی باید بر مبنای ارزش آن پول رایج برحسب اس.دی.آر در تاریخ حکم صورت پذیرد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین­المللی پول می­باشد برحسب اس.دی.آر، طبق شیوه ارزش‌گذاری محاسبه می­شود که عملاً توسط صندوق بین­المللی پول در تاریخ حکم برای فعالیت‌ها و معاملات اعمال می­گردد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین­المللی پول نمی‌باشد براساس اس.دی.آر به نحوی که آن طرف عظمای متعاهد تعیین می‌نماید محاسبه خواهد شد. با این وجود کشورهایی که عضو صندوق بین‌المللی پول نیستند و قوانین آنها اعمال مفاد جزء (ب) بند (2)  ماده (22) را مجاز نمی­شمارد به هنگام تصویب یا الحاق یا در هر زمان پس از آن می­توانند اعلام نمایند که سقف مسؤولیت متصدی حمل و نقل در پرونده­های قضائی در سرزمین آنها مبلغ (250) واحد پولی برای هر کیلوگرم می­باشد. واحد پولی مزبور برابر با شصت و پنج و نیم میلی گرم طلا با عیار نهصد هزارم است. این مبالغ را می­توان به هر پول رایج ملی مربوط، به نزدیک­ترین عدد غیر اعشاری تبدیل نمود. تبدیل این مبالغ به پول رایج ملی باید براساس قانون کشور مورد نظر صورت گیرد.»

 

ماده 8- ماده (24) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

ماده 24-

1- در حمل مسافر و بار همراه، هرگونه اقامه دعوا برای خسارت، بر هر اساسی که باشد، می‌تواند بدون خدشه به این موضوع که چه کسانی حق اقامه دعوا دارند و حقوق مربوط به آنها چیست، تنها تابع شرایط و حدود مقرر در این کنوانسیون باشد.

2- در حمل بار، هرگونه اقامه دعوا برای خسارت بر هر اساسی که باشد اعم از اینکه به موجب این کنوانسیون یا طی قرارداد یا مسؤولیت مدنی یا غیره صورت گرفته باشد، می‌تواند بدون خدشه به این موضوع که چه کسانی حق اقامه دعوا دارند و حقوق مربوط به آنها چیست، تنها تابع شرایط و حدود مقرر در این کنوانسیون باشد. حدود مسؤولیت مزبور، بیشترین حد می­باشد و شرایط موجد مسؤولیت هر چه باشد نمی‌تواند موجب فراتر رفتن آن شود.»

 

 

ماده 9- ماده (25) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

«ماده 25-

در حمل مسافر و بار همراه، اگر ثابت شود که صدمه در اثر فعل یا ترک‌فعل متصدی حمل و نقل، خدمه یا عوامل او بوده است که با هدف وارد آوردن صدمه یا براثر بی‌دقتی و با علم به اینکه احتمالاً منجر به این صدمه خواهد شد، انجام شده است، مشروط بر آن که در صورت فعل یا ترک فعل مزبور خدمه یا عامل، همچنین ثابت شود که او در چهارچوب کاری خود عمل نموده است حدود مسؤولیت موضوع ماده (22) نباید اعمال گردد.»

 

ماده 10- در ماده (25- الف) کنوانسیون، بند (3) حذف و بند زیر جایگزین آن می­گردد:

3- در صورتی که در حمل و نقل مسافر و بار همراه، ثابت شود که صدمه در اثر فعل یا ترک فعل خدمه یا عامل و با هدف وارد آوردن صدمه یا براثر بی‌دقتی و با علم به اینکه احتمالاً منجر به این صدمه خواهد شد انجام شده است، مفاد بند (1) و (2) این ماده نباید اعمال گردد.»

 

ماده 11- پس از ماده (30) کنوانسیون ، ماده زیر درج می­گردد:

«ماده 30- الف- هیچ چیز در این کنوانسیون خدشه‌ای به موضوع داشتن یا نداشتن حق شخص مسؤول خسارت، طبق این کنوانسیون، برای  اقامه دعوا علیه شخص دیگری وارد نمی‌نماید.»

 

ماده 12- ماده (33) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

«ماده 33- به استثنای آنچه در بند (3) ماده (5) پیش‌بینی شده است، هیچ چیز در این کنوانسیون نباید مانع متصدی حمل و نقل برای انعقاد هر قرارداد حمل و نقل یا تنظیم مقرراتی شود که با مفاد این کنوانسیون در تضاد نیستند.»

 

ماده 13- ماده (34) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

«ماده34- مفاد ماده (3) تا پایان ماده (8) مربوط به اسناد حمل، نباید در صورت انجام حمل و نقل در شرایط فوق‌العاده و خارج از چهارچوب معمول حرفه متصدی حمل و نقل هوایی، اعمال گردد.»

 

فصل دوم- حیطه شمول کنوانسیون اصلاح شده

ماده 14- کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب این تشریفات (پروتکل) در مورد حمل و نقل بین­المللی به‌گونه تعریف شده در ماده (1) این کنوانسیون اعمال می­گردد مشروط بر آنکه محل مبدأ و مقصد موضوع ماده مذکور یا در سرزمین دو طرف این تشریفات (پروتکل) یا در سرزمین یک طرف این تشریفات (پروتکل) با محل توقف مورد توافق در سرزمین کشوری دیگر واقع شده باشد.

 

فصل سوم- مقررات نهائی

ماده 15- بین طرفهای این تشریفات (پروتکل)، کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و این تشریفات (پروتکل) باید با هم به‌عنوان سندی واحد خوانده و تفسیر شوند و به‌عنوان کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) شناخته شوند.

 

ماده 16- این تشریفات (پروتکل) تا زمان لازم‌الاجراء شدن طبق مفاد ماده(18)، برای امضای هر کشوری مفتوح خواهد بود.

 

ماده 17-

1- این تشریفات (پروتکل) منوط به تصویب کشورهای امضاءکننده خواهد بود.

2- تصویب این تشریفات (پروتکل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمی­باشد یا هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) نمی‌باشد به منزله الحاق به کنوانسیون به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) خواهد بود.

3- اسناد تصویب باید نزد دولت جمهوری خلق لهستان تودیع گردد.

 

ماده 18-

1- این تشریفات (پروتکل) به محض این که سی کشور امضاءکننده، اسناد تصویب خود را تودیع نمایند، در نودمین روز پس از تودیع سی­اُمین سند تصویب میان کشورهای مزبور لازم­الاجراء می­گردد. پس از آن این تشریفات (پروتکل) برای هر کشوری که آن را تصویب کند در نودمین روز پس از تودیع اسناد تصویب توسط آن لازم‌الاجراء خواهد شد.

2- این تشریفات (پروتکل) به محض لازم­الاجراء شدن باید توسط جمهوری خلق لهستان نزد سازمان ملل متحد به ثبت برسد.

 

ماده 19-

1- این تشریفات (پروتکل) پس از لازم‌الاجراء شدن باید برای الحاق کشورهای غیر امضاءکننده، مفتوح باشد.

2- الحاق به این تشریفات (پروتکل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمی‌باشد یا هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح‌شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) نمی­باشد به منزله الحاق به کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) می­باشد.

3- الحاق باید با تودیع سند الحاق به دولت جمهوری خلق لهستان انجام پذیرد و در نودمین روز پس از تودیع، نافذ می­گردد.

 

ماده 20-

1- هر طرف این تشریفات (پروتکل) می­تواند با ارسال اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان عضویت خود در این تشریفات (پروتکل) را فسخ نماید.

2- فسخ عضویت، شش ماه پس از دریافت اطلاعیه فسخ عضویت توسط دولت جمهوری خلق لهستان نافذ می­گردد.

3- میان طرفهای این تشریفات (پروتکل)، فسخ عضویت در کنوانسیون ورشو طبق ماده (39) آن یا فسخ عضویت در تشریفات (پروتکل) لاهه طبق ماده (24) آن به هیچ وجه به منزله فسخ عضویت درکنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) تلقی نخواهد شد.

 

ماده 21-

1- فقط قیود تحدید تعهد زیر را می­توان در مورد این تشریفات (پروتکل) درنظر گرفت:

الف) هر کشوری می­تواند در هر زمان طی اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان اعلام نماید که کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) در مورد حمل ونقل اشخاص، بار همراه و بار غیرهمراه مقامات نظامی در هواپیمایی که در آن کشور به ثبت رسیده است و کل ظرفیت آن توسط آن مقامات یا از طرف آنها محفوظ نگهداشته شده است، قابل اجراء نمی­باشد؛ و

ب) هر کشوری می‌تواند در زمان تصویب یا الحاق به تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (3) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی)، یا در هر زمانی پس از آن، اعلام نماید تا جایی که کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی)، به حمل مسافر و بار همراه مربوط می‌گردد، نسبت به مفاد آنها مقید نمی­باشد. چنین اعلامیه­ای نود روز پس از تاریخ وصول اعلامیه توسط دولت جمهوری خلق لهستان نافذ خواهد شد.

2- هر کشوری که طبق بند قبل قید تحدید تعهدی را در نظر گرفته است، می‌تواند در هر زمان از قید تحدید تعهد مزبور با ارسال اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان، انصراف دهد.

 

ماده 22- دولت جمهوری خلق لهستان باید بلافاصله تاریخ هر یک از امضاءها، تاریخ تودیع هر سند تصویب یا الحاق، تاریخ لازم­الاجراء شدن این تشریفات (پروتکل) و دیگر اطلاعات مربوط را به اطلاع تمام کشورهای طرف کنوانسیون ورشو یا کنوانسیون اصلاح شده مزبور و کلیه کشورهای امضاءکننده یا ملحق شونده به این تشریفات (پروتکل) و نیز سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری برساند.

 

ماده 23- میان طرفهای این تشریفات (پروتکل) که طرفهای کنوانسیون نیز می‌باشند، متمم کنوانسیون ورشو در مورد یکسان کردن برخی از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بین­المللی که توسط شخص دیگری غیر از متصدی حمل‌ونقل طرف قرارداد انجام گردیده است و در تاریخ 18 سپتامبر 1961 (27/6/1340) در گوادالاخارا به امضاء رسیده است (که از این پس «کنوانسیون گوادالاخارا» نامیده خواهد شد) در مواردی که حمل و نقل به موجب توافق موضوع بند (ب) ماده (1) کنوانسیون گوادالاخارا در این تشریفات (پروتکل) مورد حکم قرار گرفته باشد، هرگونه ارجاع به «کنوانسیون ورشو» در کنوانسیون گوادالاخارا شامل ارجاع به کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 میلادی (1334 شمسی) و به موجب تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) خواهد بود.

 

ماده 24- در صورتی که دو یا چند کشور، هم طرف این تشریفات (پروتکل) و هم طرف تشریفات (پروتکل) گواتمالاسیتی مورخ 1971 میلادی (1350 شمسی)، یا طرف تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (3) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) باشند، قواعد زیر میان آنها اعمال می­گردد:

الف) مفاد ناشی از نظام تأسیس شده به موجب این تشریفات (پروتکل)، درخصوص بار و اقلام پستی، بر مفاد ناشی از نظام تأسیس شده به موجب تشریفات (پروتکل) گواتمالاسیتی مورخ 1971 میلادی (1350 شمسی) یا تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (3) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) حاکم خواهد بود.

ب) مفاد ناشی از نظام تأسیس شده به موجب تشریفات (پروتکل) گواتمالاسیتی مورخ 1971 میلادی (1350 شمسی) یا تشریفات (پروتکل) الحاقی شماره (3) مونترال مورخ 1975 میلادی (1354 شمسی) در خصوص مسافر و بار همراه، بر مفاد ناشی از نظام تأسیس شده به موجب این تشریفات (پروتکل) حاکم خواهد بود.

 

ماده 25- این تشریفات (پروتکل) برای امضاء تا اول ژانویه 1976 (11/10/1355) در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری و پس از آن تا زمان لازم­الاجراء شدن طبق ماده (28)، در وزارت امور خارجه جمهوری خلق لهستان مفتوح خواهد ماند. سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری باید دولت جمهوری خلق لهستان را از هر یک از موارد امضاء و تاریخ مربوط به آن در طی زمانی که تشریفات (پروتکل) برای امضاء در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری مفتوح می­باشد فوری آگاه نماید.

 

برای گواهی مراتب بالا امضاء کنندگان تام­الاختیار زیر که به‌طور مقتضی مجاز می­باشند این تشریفات (پروتکل) را امضاء نموده­اند.

 

این تشریفات (پروتکل) در بیست و پنجمین روز از ماه سپتامبر سال هزار ونهصد و هفتاد و پنج (3/7/1354) در چهار متن معتبر به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی در مونترال تنظیم شد.

 

در صورت بروز هر نوع اختلاف، متن فرانسوی، که کنوانسیون ورشو مورخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) نیز به همان زبان تدوین شده است حاکم خواهد بود.

 

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن تشریفات (پروتکل)های اصلاحی (1)، (2) و (4) کنوانسیون ورشو و اصلاحی آن در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و چهارم تیرماه یکهزار و سیصد و نود و چهار مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 14/5/1394
به تأیید شورای نگهبان رسید./ب

 

علی لاریجانی

Parameter:220928!model&4346 -LayoutId:4346 LayoutNameالگوی متنی قوانین